📖 Biblia Tranliteral Hebreo-Griego Español

Apocalipsis Capítulo 15

Καὶ εἶδον ἄλλο σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ, μέγα καὶ θαυμαστόν, ἀγγέλους ἑπτὰ ἔχοντας πληγὰς ἑπτὰ τὰς ἐσχάτας, ὅτι ἐν αὐταῖς ἐτελέσθη ὁ θυμὸς τοῦ θεοῦ.

1

Kai eîdon állo sēmeîon en tō ouranō̂, méga kai thaumastón, angélous heptà échontas plēgàs heptà tas eschátas, hóti en autaîs etelésthē ho thymòs tou Theoû.

Y vi otra sēmeîon (señal) en el cielo, grande y maravillosa: siete ángeles que tenían las siete plēgaí (plagas) finales, porque en ellas se consumó el thymós (furor) de Dios.

Καὶ εἶδον ὡς θάλασσαν ὑαλίνην μεμιγμένην πυρί, καὶ τοὺς νικῶντας ἐκ τοῦ θηρίου καὶ ἐκ τῆς εἰκόνος αὐτοῦ καὶ ἐκ τοῦ χαράγματος καὶ ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἑστῶτας ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν ὑαλίνην, ἔχοντας κιθάρas τοῦ θεοῦ.

2

Kai eîdon hōs thálassan hyalínēn memigménēn pyrí, kai tous nikō̂ntas ek tou thēríou kai ek tēs eikónos autoû kai ek tou charágmatos kai ek tou arithmoû tou onómatos autoû, hestō̂tas epì tēn thálassan tēn hyalínēn, échontas kitháras tou Theoû.

Y vi como un thálassa hyalínē (mar de vidrio) mezclado con fuego, y a los que habían vencido a la thēríon (bestia), a su imagen, a su marca y al número de su nombre, de pie sobre el mar de vidrio, con kitháras tou Theoû (arpas de Dios).

καὶ ᾄδουσιν τὴν ᾠδὴν Μωϋσέως τοῦ δούλου τοῦ θεοῦ καὶ τὴν ᾠδὴν τοῦ ἀρνίου, λέγοντες· Μεγάλα καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα σου, Κύριε ὁ θεὸς ὁ παντοκράτωρ· δίκαιαι καὶ ἀληθιναὶ αἱ ὁδοί σου, ὁ βασιλεὺς τῶν ἐθνῶν.

3

kai áidousin tēn ōdḕn Mōüséōs tou doúlou tou Theoû kai tēn ōdḕn tou arníou, légontes: Megála kai thaumastà ta érga sou, Kýrie ho Theòs ho Pantokrátōr; díkaiai kai alēthinaì hai hodoí sou, ho basileùs tōn ethnō̂n.

Y cantan el ōdḕ Mōüséōs (cántico de Moisés) y el ōdḕ tou arníou (cántico del Cordero), diciendo: Grandes y maravillosas son tus obras, Señor Dios Pantokrátōr (Todopoderoso); justos y verdaderos son tus caminos, Rey de las naciones.

Τίς οὐ μὴ φοβηθῇ, Κύριε, καὶ δοξάσῃ τὸ ὄνομά σου; ὅτι μόνος ὅσιος, ὅτι πάντα τὰ ἔθνη ἥξουσιν καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐφανερώθησαν.

4

Tís ou mē phobēthē̂, Kýrie, kai doxásē to ónomá sou? hóti mónos hósios, hóti pánta ta éthnē hḗxousin kai proskynḗsousin enṓpión sou, hóti ta dikaiṓmatá sou ephanerṓthēsan.

¿Quién no te temerá, Señor, y glorificará tu nombre? Porque solo tú eres hósios (santo); por lo cual todas las naciones vendrán y te adorarán, porque tus juicios han sido manifestados.

Καὶ μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἠνοίγη ὁ ναὸς τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἐν τῷ οὐρανῷ.

5

Kai metà taûta eîdon, kai ēnoígē ho naòs tēs skēnês tou martyríou en tō ouranō̂.

Después de estas cosas miré, y fue abierto el naós (templo) del tabernáculo del testimonio en el cielo.

καὶ ἐξῆλθον οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τὰς ἑπτὰ πληγὰς ἐκ τοῦ ναοῦ, ἐνδεδυμένοι λίνον καθαρὸν λαμπρόν, καὶ περιεζωσμένοι περὶ τὰ στήθη ζώνας χρυσᾶς.

6

kai exêlthon hoi heptà ángeloi hoi échontes tas heptà plēgás ek tou naoû, endedyménoi línon katharòn lamprón, kai periezōsménoi perì ta stḗthē zōnas chrysâs.

Y salieron del templo los siete ángeles con las siete plagas, vestidos de lino limpio y resplandeciente, y ceñidos alrededor del pecho con cinturones de oro.

Καὶ ἓν ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων ἔδωκεν τοῖς ἑπτὰ ἀγγέλοις ἑπτὰ φιάλας χρυσᾶς γεμούσας τοῦ θυμοῦ τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

7

Kai hèn ek tōn tessárōn zṓōn édōken tois heptà angélois heptà phiálas chrysâs gemoúsas tou thymou tou Theoû tou zō̂ntos eis tous aiō̂nas tōn aiṓnōn.

Y uno de los cuatro seres vivientes dio a los siete ángeles siete phiálas (copas) de oro, llenas del thymós (furor) de Dios, que vive por los siglos de los siglos.

καὶ ἐγεμίσθη ὁ ναὸς καπνοῦ ἐκ τῆς δόξης τοῦ θεοῦ καὶ ἐκ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο εἰσελθεῖν εἰς τὸν ναὸν ἄχρι τελεσθῶσιν αἱ ἑπτὰ πληγαὶ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων.

8

kai egemísthē ho naòs kapnoû ek tēs dóxēs tou Theoû kai ek tēs dynámeōs autoû, kai oudeìs edýnato eiseltheîn eis ton naòn áchri telesthō̂sin hai heptà plēgaì tōn heptà angélōn.

Y el templo se llenó de kapnós (humo) por la gloria y el poder de Dios, y nadie podía entrar en el templo hasta que se cumplieran las siete plagas de los siete ángeles.

Resumen – Apocalipsis 15

Apocalipsis 15 introduce una escena celestial solemne, que prepara el clímax del juicio divino. Juan contempla otra sēmeîon mega kai thaumastón (señal grande y admirable), en la cual aparecen siete ángeles portando las heptà plēgàs tas eschátas (siete plagas postreras), mediante las cuales se etelésthē (consuma, se completa) la thymós tou Theoû (ira de Dios), indicando que el juicio alcanza su plenitud final.

Ante el trono se manifiesta una thálassa hualínē memigmenē pyrí (mar de vidrio mezclado con fuego), símbolo de pureza, juicio y victoria. Sobre ella están los que han vencido a la thēríon (bestia), a su imagen y al número de su nombre, mostrando que la fidelidad a Dios conduce a la victoria aun en medio de la persecución.

Los vencedores entonan el ōdēn Mōuséōs (cántico de Moisés) y el ōdēn tou Arníou (cántico del Cordero), uniendo la redención del Éxodo con la redención definitiva en Cristo. Se proclama que las érga (obras) de Dios son grandes y verdaderas, y que sus hodoi (caminos) son justos y santos.

El cántico reconoce que solo el Señor es hágios (santo) y que todas las naciones vendrán y adorarán delante de Él, porque sus dikaiōmata (justos juicios) han sido manifestados, revelando el propósito universal del gobierno divino.

Finalmente, el naòs tēs skēnēs tou martyríou (templo del tabernáculo del testimonio) se abre en el cielo, y los siete ángeles salen revestidos de lino puro y resplandeciente, ceñidos con cintos de oro. El templo se llena de kapnós (humo) proveniente de la gloria y el poder de Dios, impidiendo la entrada, lo que indica que el juicio es irreversible y procede directamente de Su santidad.

← Volver a la portada principal